Τί μας οδηγεί στην απονεύρωση;
Κάτω από τους σκληρούς οδοντικούς ιστούς (αδαμαντίνη και οδοντίνη) υπάρχει ο πολφικός ιστός που περιέχει νεύρα και αγγεία. Ο πολφικός ιστός διακλαδίζεται σε έναν ή περισσότερους ριζικούς σωλήνες (στα πολύριζα δόντια). Όταν υπάρξει μόλυνση ή νέκρωση του πολφού χρειάζεται να επέμβει ο οδοντίατρος με τη διαδικασία της ενδοδοντικής θεραπείας (απονεύρωση). Το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο και γίνεται για να αποφευχθεί η απώλεια του δοντιού με εξαγωγή.
Θεραπεία και διαδικασία
Αρχικά γίνεται η διάνοιξη (με τοπική αναισθησία) της μύλης του δοντιού για να έχουμε πρόσβαση στους ριζικούς σωλήνες. Αφαιρείται ο πολφικός ιστός και έπειτα από μία διαδικασία μέτρησης και διεύρυνσης και απολύμανσης των ριζικών σωλήνων οι χώροι αυτοί εμφράσσονται με ειδικά υλικά σε όλο το μήκος και το εύρος τους. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι μία σωστή ενδοδοντική θεραπεία ενδέχεται να ολοκληρωθεί μετά από πολλαπλές επισκέψεις. Ο αριθμός των συνεδριών διαφέρει ανάλογα με την πάθηση και την θεραπεία. Σε πολλές περιπτώσεις, συνίσταται να τοποθετούνται στεφάνες ή άλλες έμμεσες αποκαταστάσεις στα απονευρωμένα δόντια, μετά το πέρας της θεραπείας, τον επανέλεγχο και την επιβεβαίωση της πρόγνωσης τους, για να προστατευτούν. Τα απονευρωμένα δόντια είναι εύθρυπτα, επιρρεπή σε κατάγματα και συχνά η τερηδονική βλάβη είναι πολύ μεγάλη για να καλυφθεί με μία ανασύσταση. Τα απονευρωμένα δόντια, αν και έχουν μειωμένη πρόγνωση σε σχέση με τα υγιή, μπορούν να κρατηθούν για πολλά χρόνια, ίσως και όλη μας τη ζωή. Επειδή, όμως, εξακολουθούν να απειλούνται από την τερηδόνα, η καλή στοματική υγιεινή παραμένει απαραίτητη.
Βασικές αιτίες φλεγμονής ή νέκρωσης του πολφού είναι:
· Τερηδόνα που έχει καταστρέψει μεγάλο μέρος των οδοντικών ιστών
· Τραύμα και συνεπώς διακοπή της αιμάτωσης του δοντιού
· Προχωρημένη περιοδοντίτιδα/βαθύς θύλακος και μεταφοράς βακτηρίων στο ακρορρίζιο
· Ιατρογενούς αιτιολογίας, συνήθως λόγω μεγάλης έκτασης τερηδόνας
Οι παθήσεις του πολφού είναι αρκετές για να αναφερθούν αναλυτικά, να σημειώσουμε, όμως, κάποια βασικά χαρακτηριστικά των συμπτωμάτων.
· Πόνος στο δόντι με κάποιο ερέθισμα (κρύο, ζεστό) ή και χωρίς
· Πόνος τη νύχτα
· Αίσθηση ότι το δόντι είναι πιο ψηλό από τα υπόλοιπα
· Πόνος κατά τη μάσηση
Είναι σημαντική η άμεση επίσκεψη στον οδοντίατρο και ο κλινικός και ακτινογραφικός έλεγχος. Πολλές φορές η εκφύλιση του πολφού γίνεται αργά, νιώθοντας ελάχιστο πόνο και η διάγνωση γίνεται μετά από δοκιμασία ζωτικότητας ή από τυχαίο ακτινολογικό εύρημα.